Persona - gdzie obejrzeć cały film online

Twarz aktorki nieruchomieje pod ostrym światłem, a obok niej stoi kobieta, która mówi bez przerwy, jakby cisza mogła ją roztrzaskać. Persona prowadzi właśnie przez takie pęknięcie: między milczeniem a potokiem słów, między rolą a czymś, czego nie da się już ukryć. Bergman zamyka dwie bohaterki w pozornie prostej sytuacji — jedna przestaje mówić, druga zaczyna odsłaniać przed nią coraz więcej — lecz z tej relacji rodzi się napięcie, którego nie da się łatwo nazwać. Granice osobowości zaczynają się przesuwać. Gesty, spojrzenia i drobne reakcje znaczą tu więcej niż wyjaśnienia. Persona nie prowadzi widza za rękę, raczej wciąga go w stan niepewności, gdzie każdy obraz może być odbiciem, fantazją albo wyznaniem. Ogromną siłą filmu jest jego surowość. Niewiele tu potrzeba, by uruchomić lawinę emocji: twarz, głos, bliskość i narastające poczucie, że dwie osoby mogą stopniowo stać się swoim lustrzanym odbiciem. To seans gęsty, skupiony i wymagający uwagi, ale właśnie dzięki temu zostaje w głowie na długo. Bergman nie tyle opowiada, ile rozbiera ludzką tożsamość na części i każe patrzeć, jak zaczyna się rozpadać.